Elma yetiştiriciliğinde;
a) Tohum anaçları (generatif anaçlar)
Klasik elma üretimi olup yüksek boylu ağaçlar meydana getirir. Gençlik kısırlığı gösterir geç mevyeye yatarlar. Verimi düşüktür.
b) Klon anaçları (regetatif anaçlar)
Tüm dünyada modern meyvecilikte kullanılan yöntemdir. Bodur gelişirler. 1. Yılda mevye vermeye başlarlar. Verimi düzenli ve yüksektir.

Bodur elma ağaçları çok bodurdan kuvvetli bodura kadar değişen varyetededir. Tüm dünyada ve ülkemizde en çok kullanılan anaçlar ekonomik değeri ve verimi yüksek çok bodur (M9), yarı bodur (MM106) ve kuvvetli bodur (MM111) anaçlarla üretilen elma fidan çeşitleridir.

Bodur elma fidanları ekildiği yıldan itibaren verime başlar, dördüncü yıl tam verim yılıdır. Ağaç boyları 2m ile 4m arasında gelişim gösterir.

Bodur elma yetiştiriciliğinde ilk yıl fidan maliyetleri yüksektir. Ancak en geç 3. yıldan itibaren tüm yatırımı amorte eder. 4 yıl tam verim yılı olup bir dönüm bahçeden 6-8 ton elma hasat edilir.  M9 anaçlı elma fidanları en erken verime yatan çeşittir.

Tam bodur fidanlar dikim aralığı 80-100 cm, sıra aralığı 3-3.5 metre aralıklarla telli terbiye sistemi ile yetiştirilir. 15-20 yıl boyunca bol ürün verir. Bu nedenle yaşamı boyunca desteğe gereksinim duyar. Yüksek verimden dolayı dalların kırılması önlenmiş olur.